• ورود
  • هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

آیا استفاده از نرخ نمونه برداری بالا، در هنگام ضبط ضروری است؟

امروزه تقریبا تمام کارت های صوتی، قابلیت ضبط با حداقل نرخ نمونه برداری ۹۶kHz را دارند. برخی از آن ها قابلیت ضبط با  سمپل ریت ۱۹۲kHz و در چند مورد محدود، حتی بالاتر از آن را هم دارند. اما سوال اینجاست که آیا با استفاده از این نرخ نمونه برداری بالا، تغییری در کیفیت صدایی که می گیرید حس می کنید؟

پاسخ به این سوال کاملا بستگی به نظر شخصی شما دارد و باید اجازه دهید گوشتان قضاوت کند.

بعضی از کارت های صوتی قدیمی تر به سبب فیلترهای سمپلینگ داخلی، در نرخ نمونه برداری بالا، صدای بهتری داشتند. در کارت های صوتی جدید کیفیت مبدل ها به شکل قابل توجهی افزایش یافته و دیگر دغدغه ای بابت اثر صوتی فیلترها وجود ندارد. حالت دیگری که گفته می شود نرخ های نمونه برداری بالا مزیت دارند، هنگام استفاده از پلاگین هاست. بعضی از پلاگین ها در سمپل ریت بالاتر به لحاظ صوتی عملکرد بهتری از خود نشان می دهند.

اما نکات دیگری هم وجود دارد که باید به آن ها توجه شود. صداهایی که در سمپل ریت بالا ضبط شده اند، فضای بیشتری را روی هارد دیسک اشغال می کنند، برای پردازش، انرژی بیشتری از CPU می گیرند، پلی بک کردن آن ها انرژی بیشتری از هارد درایو می گیرد. پس می بینیم که این موضوع مشکلات مخصوص به خود را نیز دارد. با این حال با پیشرفت تکنولوژی، هارد دیسک های سریع تر، کامپیوترهای قدرتمندتر، مقدار رم بیشتر و…باعث شده تا این مشکلات بسیار کمتر شوند. با داشتن یک کامپیوتر مدرن و هارد دیسک پر سرعت، استفاده از نرخ های  بالا مشکلی را به وجود نخواهد آورد.

در بعضی موارد، مانند ساخت صدا برای ویدیو، برای سازگاری با نیازهای ویدیو ممکن است لازم باشد از سمپل ریت ۴۸kHz یا ۹۶kHz استفاده کنید. برای پخش موسیقی روی CD، هنوز استانداردی که وجود دارد نرخ نمونه برداری ۴۴٫۱kHz است که البته معمولا موزیک در سمپل ریت بالاتر ساخته و پردازش می شود و در نهایت به ۴۴٫۱kHz تبدیل می شود.

پیشنهاد ما به شما این است که خودتان تست کنید. صداها را هم در نرخ های نمونه استاندارد (۴۴٫۱ یا ۴۸kHz) و هم در نرخ های نمونه برداری بالا (۸۸٫۲، ۹۶kHz، ۱۷۶٫۴ یا ۱۹۲kHz) ضبط کنید. سعی کنید انواع مختلفی از صداها را ضبط کنید، صدای راک بلند، صدای آکوستیک نرم و دلنشین و غیره. سپس به صداها گوش دهید و آن ها را باهم مقایسه کنید. هنگام مقایسه بهتر است اطلاعی از این که کدام قطعه دارای کدام سمپل ریت است نداشته باشید تا ذهنتان فریب نخورد. آیا می توانید تفاوتی را بشنوید؟ اگر می توانید، پس استفاده از نرخ های نمونه برداری بالاتر ارزشش را خواهد داشت. اگر تفاوتی را احساس نمی کنید، احتمالا یک نرخ نمونه برداری استاندارد کارتان را راه بیندازد.

ما امروزه ترجیح می دهیم که ضبط و میکس قطعات را در نمونه ۹۶kHz انجام دهیم. این کیفیت صدا قابل اطمینان است و معتقدیم که فایل هایی با  سمپل ریت بالاتر برای آرشیو کردن مناسب تر هستند. برای مسترینگ، استفاده از از نرخ نمونه برداری ۹۶kHz یا ۱۹۲kHz ایده آل است.

بالاخره خوب است یا بد؟

صرف نظر از مواردی که گفته شد، ضبط کردن با نرخ ۴۴٫۱ یا ۴۸kHz، با استفاده از یک کارت صدای مدرن با کیفیت، نتایج فوق العاده ای را در اختیارتان خواهد گذاشت. بسیار شبیه به چیزی که نرخ های نمونه برداری بالاتر به شما ارائه می دهند. اما اگر نیاز به کمی اطمینان بیشتر دارید، استفاده از نرخ های بالاتر به طور بالقوه نتایج بهتری را در اختیارتان خواهد گذاشت. هنگام تصمیم گیری اجازه دهید گوش هایتان و مقصد نهایی موزیکتان شما را راهنمایی کند.

 

0 0 vote
Article Rating
نوامبر 15, 2019
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
تمامی حقوق مطالب برای فریور طباطبایی محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد. ارائه ای از khafan company  

تخفیف ویژه
50 درصدی

برای تمامی دوره های ویژه آموزشی
کد تخفیف : vizhe

10 درصد تخفیف برای اولین خرید شما از دوره های ما

کد تخفیف : kharidaval

X